نقش تصادف در پیشرفت علم

نقش تصادف در پیشرفت علم

زمان انتشار : ۱۳۹۹/۰۵/۱۸ - ۲۱:۴۶

نقش تصادف و شانس در کشف و اختراع بسیاری از ابداعات امروزی انکارناپذیر و جالب توجه است.

به گزارش اخبار خوب به نقل از ایسنا، روزنامه شهروند نوشت: «اگر می‌اندیشید از همان ابتدا پشت هر چیز مهم ساخته بشر که در این دنیا وجود دارد فکر و اندیشه‌ای بوده است کاملا در اشتباهید! به واقع نقش تصادف و شانس در کشف و اختراع بسیاری از ابداعات امروزی انکارناپذیر و جالب توجه است. برای آشنایی با برخی از مهم‌ترین اختراعات تصادفی بشر خواندن این مطلب را تا به انتها ادامه دهید.

شیشه ضدگلوله: سال ١٩٠٣ «ادوارد بندیکتوس» شیمیدانی فرانسوی در آزمایشگاهش حضور داشت که ناگهان فلاسکش به ‌طور کاملا اتفاقی روی زمین افتاد و ‌هزار تکه شد. این اتفاق توجه ادوارد را به نحوه‌ خردشدن شیشه جلب کرد و او بعد از بررسی‌های اولیه به این نتیجه رسید پوشش پلاستیکی نیترات سلولز که بر روی بدنه داخلی فلاسک رسوب کرده بود از تکه تکه شدن شیشه‌ فلاسک جلوگیری کرده است! به این ترتیب بندیکتوس با یک سهل‌انگاری کوچک و اتفاقی اختراعی را ترتیب داد که مسیر بسیاری از تولیدات را عوض کرد. شیشه چندلایه و ابداعی بندیکتوس (شیشه لمینت‌شده) در طول جنگ جهانی اول برای ساخت شیشه جلوی اتومبیل‌، شیشه وسایل حمل‌ونقل هوایی مثل هواپیما و جنگنده‌ و حتی محافظ چشمِ ماسک‌های ضد گاز شیمیایی استفاده می‌شد.

چسب قطره‌ای: ‌سال ١٩۴٢ دکتر هری کوور در جست‌وجوی راهی برای ساخت مایعی بود تا به کمک آن بتواند پلاستیک‌ها را شفاف‌ کند؛ اما کاملا اتفاقی و در کمال تعجب ماده‌ای به نام «سیانواکریلات» را ساخت که باعث شده بود همه چیز به هم بچسبد! اما کوور به این مسأله اعتنایی نکرد تا ۶‌ سال بعد! او با تیمی که برای خودش تشکیل داده بود، در حال طراحی سایه‌بان هواپیما بود که دوباره «سیانواکریلات» جلوی راهش سبز شد! او این‌ بار با کمی تأمل درباره‌ این ماده متوجه خاصیت‌ و قابلیت‌های منحصربه‌فردش شد و به این نتیجه رسید که این ماده به علاوه گرما ترکیب چسبنده‌ و مطلوبی را ایجاد می‌کند و در نتیجه او به کمک گروهش موفق شد در ‌سال ١٩۵٨ چسب قطره‌ای را اختراع و روانه‌ بازار کند.

چای کیسه‌ای: چای کیسه‌ای اختراع کاملا اتفاقی یک تاجر آمریکایی چای به نام «توماس سالیوان» است. او در ‌سال ١٩٠٨ نمونه‌های چای تولیدی‌اش را در کیسه‌‎های کوچک ابریشمی می‌ریخت و برای مشتری‌هایش می‌فرستاد تا محتوایش را در آب بریزند و بنوشند اما خیلی از مشتری‌ها خیال می‌کردند که باید تمام کیسه را در لیوان آب‌ داغ فرو کنند! در واقع چای کیسه‌ای بر اثر اشتباه مصرف‌کنندگان اختراع شد! سالیوان از روی نتایج رضایتبخشی که مشتری‌ها به او اعلام می‌کردند، ایده‌ چای کیسه‌ای با نخ و به شکل امروزی‌اش را طراحی و شروع به تولید کرد. محصول ابداعی سالیوان در همان‌ سال روانه‌ بازار شد و در دهه‌ ١٩٢٠ محبوبیت زیادی پیدا کرد.

پنی‌سیلین: یک باکتری‌شناس جوان اسکاتلندی به نام «الکساندر فلمینگ» در ‌سال ١٩٢٩ معروف‌ترین آنتی‌بیوتیک جهان را اختراع شد. فلمینگ به تعطیلات رفته بود در حالی ‌که خبر نداشت درِ ظرف «باکتری استافیلوکوک» را که برای کشت در آزمایشگاه قرار داشت، باز گذاشته است. او زمانی که برگشت، متوجه شد تکه‌ای کپک درون ظرف افتاده و بسیاری از باکتری‌ها را کشته است! فلمینگ با تجربیاتی که از گذشته داشت، نتیجه گرفت کپک چیزی تولید می‌کند که باعث مرگ باکتری‌ می‌شود! او برای این کپک‌ نام «پنی‌سیلیوم» را انتخاب و در ادامه تلاش کرد تا ببیند کپک باعث نابودی کدام باکتری‌ها می‌شود. بعد از گذشت یک دهه، فلمینگ به کمک «هاوارد فلری» و «ارنست چاین» توانست دارویی را با عنوان «پنی‌سیلین» تولید کند. به دلیل تلاش‌های بسیار فلمینگ، فلوری و چین در راه اختراع این ماده مفید در سال ١٩۴۵ به آنها جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی اعطا شد.

مایکروویو: «پرسی لی بارون اسپنسر» مخترع تصادفی دستگاه مایکروویو است. او یک مهندس تجربی بود و در ‌سال ١٩۴١ در پروژه‌ای تحقیقاتی درباره‌ رادارها نکته‌ جدید، عجیب و جالبی را کشف کرد. اسپنسر در تلاش بود تا لوله‌ای به نام مگنترون را آزمایش کند که متوجه شد شکلات درون جیبش آب شده است! مدتی بعد اسپنسر این آزمایش را روی دانه‌ ذرت و بعضی خوراکی‌های دیگر امتحان کرد و متوجه شد که گرمای متصاعد از لوله مگنترون باعث پخته‌شدن خوراکی‌ها می‌شود و بعدها با تعبیه‌کردن این لوله‌ها در جعبه‌ای فلزی دستگاه ماکروویو را ساخت!

دینامیت: نیتروگلیسیرین خطرناک‌ترین ماده‌ منفجره‌ای‌ است که انسان آن را می‌شناسد! آلفرد نوبل آزمایش‌هایش را با نیتروگلیسیرین انجام می‌داد و چون از امنیت این ماده چندان مطمئن نبود، مرتبا روش‌هایی را برای حمل‌ونقل و ایمن‌ماندن آن از آسیب امتحان می‌کرد. نوبل بعد از مدتی به‌طور اتفاقی متوجه شد نیتروگلیسیرین به وسیله خاک دیاتومه (نوعی خاک رس) کاملا جذب می‌شود. همین اتفاق ساده منبع الهام نوبل برای تهیه‌ فرمولی شد که می‌توانست منجر به انفجار شود. ترکیب نیتروگلیسیرین و خاک دیاتومه! نوبل این کشف خود را ثبت و نام «دینامیت» را برایش انتخاب کرد. این اختراع هم دنیای ساخت‌وساز را متحول کرد و هم انقلابی در جنگ‌ها به وجود آورد.

برگردان از thefactsite!»

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

پنج × 5 =