تاثیر رفتاردرمانی بر پرخوری

تاثیر رفتاردرمانی بر پرخوری

زمان انتشار : ۱۳۹۶/۱۲/۰۸ - ۱۹:۵۰

پژوهشگران روانشناسی دانشگاه کاتولیک استرالیا ، دانشگاه آکسفورد، و دانشگاه پزشکی واشینگتن  در پژوهشی مروری به بررسی توانمندی رفتاردرمانی های موج سوم بر کاهش اختلالات خوردن پرداختند.
به گزارش پایگاه  خبری اخبار خوب  این مرور سیتماتیک و فراتحلیل، از ۲۷ پژوهش تجربی صورت گرفته بر اختلالات خوردن، تنها ۱۳ پژوهش ملاکهای بررسی را دریافت نمودند. اکثریت تحقیقات بر اختلالات پرخوری (BED) متمرکز بود. اختلالات پرخوری متفاوت از اختلال پراشتهایی عصبی (BN) است، زیرا در آن پاکسازی بعد از خوردن (استفاده از ملیّن و یا استفراغ عمدی) مشاهده نمی شود.

نتایج نشان دهنده بهبود بالا بواسطه تمام درمان های موج سوم، شامل رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT)، طرحواره درمانی (ST)، درمان پذیرش و تعهد ACT)، مداخلات مبتنی بر ذهن_آگاهی (بهوشیاری، MBI)، و درمان مبتنی بر شفقت (CFT) بود. هیچ کدام از درمان های موج سوم، برتری معناداری نسبت به رفتاردرمانی شناختی (CBT) نداشتند. بر اساس تحلیل های کیفی صورت گرفته، هنوز هیچ یک از رویکردهای موج سوم رفتاردرمانی به عنوان درمان تجربی و مستند برای اختلالی خاص از مجموعه اختلالات خوردن مطرح نشده اند.

بر اساس فراتحلیل حاضر، بنظر می رسد ترکیب CBT با رواندرمانی بین_فردی (IPT) همراه با درمان های پزشکی و تغذیه ای، در حال حاضر بهترین درمان برای اختلالات خوردن در بزرگسالان هستند.

لینک منبع https://doi.org/10.1016/j.cpr.2017.10.005

مترجم دکتر امیر محمد شهسوارانی

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

2 × یک =